Kam lindur dhe jam rritur në Gjermani. Atje kam jetuar, kam punuar dhe jam bërë ai që jam. Por zemra ime ka rrahur gjithmonë për Tursin.

Si fëmijë vija këtu çdo verë me familjen. Ato pushime ishin koha më e bukur e vitit: miqtë, gjithë familja e babait tim, ditë që nuk mbaronin kurrë.

Në fillim të viteve nëntëdhjetë u zhvendosëm këtu. Menduam se përgjithmonë, ishin tre vjet. Babai im hapi një dyqan të vogël pajisjesh elektroshtëpiake, «Il Satellite»: televizorë, lavatriçe, frigoriferë, sobë gatimi. Ndoshta dikush e kujton ende. Unë shkoja në shkollë këtu dhe ata tre vjet më shënuan thellë: mënyra e jetesës, bujaria, mirësia e njerëzve. I kam mbajtur brenda vetes gjithë jetën.

Si i rritur, sa herë që në Gjermani vinte vapa e parë, më merrte malli. Deti, plazhi, ato vera të vërteta, të nxehta dhe të plota, që atje lart thjesht nuk ekzistojnë. Tursi më ka thirrur gjithmonë pranë vetes.

Prej tre vitesh ai zë është bërë vendim: të kthehem në Itali, në fshatin tim, ku janë rrënjët e mia. Dhe me rrugën që kam bërë, në jetë dhe në punë, kuptova se Tursit mund t’i jap diçka të çmuar.

Në këta tre vjet e kam përjetuar Tursin me sy të rinj. Kam kërkuar të kuptoj çfarë ka rëndësi për njerëzit, ku duhet një dorë ndihme dhe mbi të gjitha sa potencial ka ky fshat. Ka shumë, edhe atë që ndoshta as nuk e di se e ka. Kështu lindi myTursi, një portal që ia kushtoj fshatit tim, sepse e meriton. Dhe sepse Tursi ka njerëz të fortë, të aftë dhe të çmuar që, së bashku, mund ta çojnë në një nivel që s’është parë kurrë më parë.

Ndërsa ua prezantoja portalin bizneseve të fshatit, gjeta një atmosferë mikpritëse dhe plot besim, sidomos te më të rinjtë. Dhe nuk isha vetëm unë që dhashë shpresë: ishin ata që ma kthyen. Më bënë të ndiej se ajo që kam mbjellë mund të japë vërtet fryte, nëse i japim dorë njëri-tjetrit dhe i dhurojmë Tursit një kartëvizitë edhe më të bukur se ajo që ka tashmë.

Unë shikoj gjithmonë anën e mirë të gjërave dhe të njerëzve. Besoj se kam lindur për të rritur ide, biznese dhe njerëz, dhe nuk lodhem kurrë: kam një këmbëngulje që më çon përpara edhe aty ku të tjerët ndalen. Rruga që kam bërë në Gjermani, dhe që vazhdon, ma konfirmon këtë çdo ditë.

Prandaj ia kushtoj myTursi fshatit tim, me përkushtim dhe me dashuri për këtë tokë. Do të doja që e gjithë bota ta shihte Tursin me sytë me të cilët e shoh unë.

Jam krenar që jam nga Tursi. Dhe jam krenar për të gjithë njerëzit që besojnë në këtë, që më shoqërojnë dhe më mbështesin në këtë rrugë. Unë dhashë nisjen, por vetëm bëhet pak. Nëse jemi shumë, bota do të na dëgjojë, do të na shohë dhe në fund do të dojë të vijë të na vizitojë. Sepse Tursi ka një histori të madhe për të treguar.

Pra hajde, përpara: t’i përveshim mëngët dhe ta bëjmë Tursin të fluturojë. Si në fushat tona: mbjellim së bashku dhe së bashku korrim.

Me përqafime,
Luigi